บททดสอบ
เคยลองคิดดูเล่นๆ(หรือจริงจังก็ได้)ไหม ว่าทำไมชีวิตเราถึงเจอนั่นเจอนี่ มีปัญหานู่น เดี๋ยวก็มีปัญหานี้…ตลอดเวลา แถมยังต้องแก้กันไม่จักจบจักสิ้น
อาจจะเหมือนที่พระพุทธเจ้ากล่าวไว้ล่ะมั่ง..ว่ามันเป็น"กรรมของมนุษย์ ที่ต้องเวียนวายไปจนกว่าจะนิพพาน" (อ่ะโห มันพูดเรื่องแบบนี้กับเขาเป็นด้วย)
ในหลายๆครั้ง ฉันจะพยายามคิดว่า ปัญหาและสิ่งกวนใจทั้งหลายเหล่านี้ เป็น "บททดสอบ"ของชีวิต
แน่นอนล่ะ เมื่อมันเป็น"บททดสอบ" มันคงไม่จบแค่ Level เดียว …มันมีหลาย Level แหง่ๆ
และตอนนี้ฉันก็กำลังทำ"บททดสอบ"บทหนึ่งอยู่ มันเป็นบททดสอบที่ฉันตั้งชื่อว่า"อดทน"
ฉันเรียนรู้คำว่า"อดทน" มาตั้งแต่ปีแรกที่ฉันไปเรียนต่างประเทศ ตั้งแต่อดทนเรียน อดทนทำงาน และอดทนอยู่กับคนที่เราไม่ชอบ ..สำหรับฉัน ฉันว่ามันเป็นการอดทนที่ยาวนานมาก
แต่ตอนนี้ ฉันกำลังถูกทดสอบความ"อดทน"กับคนที่ได้ชื่อว่าเป็นแม่ของฉัน (และฉันก็เชื่อว่าแม่ก็คงเช่นกัน)
ตั้งแต่ฉันกลับมาทำงานที่บ้าน ฉันมีปัญหากับแม่บ่อยมาก เรียกว่าแทบทุกวันเลยจะถูกกว่า มีกันได้ทุกเรื่อง ตั้งแต่เรื่องขี้ผงจนถึงเรือรบ
ในความรู้สึกแม่(ที่ฉันเดา) แม่คงคิดว่าฉันเป็นเด็กไม่ดี ..แต่ในความรู้สึกฉัน ฉันว่าแม่ไม่ได้รักฉันเท่าไหร่!!
..เพราะไม่ว่าฉันจะพยายามเป็นเด็กดีของแม่แค่ไหน มันก็ไม่เคยพอเลยสำหรับแม่ และที่สำคัญฉันไม่เชื่อว่าแม่จะรักฉันเท่าพี่ฉันเลย
มันไม่ใช่ความรู้สึกอิจฉาหรอก ..แต่มันเป็นความน้อยใจมากกว่า
ถึงวันนี้ ฉันจะยัง"อดทน"กับความรู้สึกแบบนี้อยู่ได้ แต่ฉันก็กลัวใจตัวเองเหมือนกัน ว่าวันหนึ่งฉันอาจจะถอดใจ ไม่เป็นเด็กดีของแม่อีกต่อไป!!
