Always head towards

March 4, 2008

ปาย.. ตอนมิตรภาพระหว่างทาง (จบซะที)

Filed under: Diary by emotion

โดนทักท้วงว่ากว่าจะมาเล่าตอนต่อไปก็นานเสียเหลือเกิน… (-*-)

 

 

24 ธันวา

ตั้งนาฬิกาปลุกไว้กันเหนียว เพราะต้องออกไปขึ้นรถตู้ตอน8โมง แถมยังต้องเอามอไซด์ไปคืนอีก ..แหกขี้ตาตื่นด้วยความงัวเงียตอน6โมงครึ่งเพื่อลุกไปอาบน้ำ ..อ่ะโหยย หนาวได้ใจมาก ถ้าไม่มีน้ำร้อน..ตายไปเลยย

เจอพี่กบชักชวนให้กินอาหารเช้ากันก่อน ..แต่กลัวอดเก็บบรรยากาศบ้านปายนา-ปายตา เลยถ่ายรูปๆ จนพี่กบแซวว่าจะอดกินและตกรถเพราะงี้อ่ะแหละ คืนนี้เราต้องย้ายไปพักที่บ้านปายนา ซึ่งเป็นบ้านของพี่กบเหมือนกัน พี่กบอาสาเอากระเป๋าขนไปให้พวกเรา ((อย่าเพิ่งเข้าใจว่าเขาเป็นคนดีล่ะ))

 

เราไปถึงบริเวณที่ซื้อตั๋วเที่ยวเมื่อวาน และพบกับผู้ร่วมทริปเรา3คนยืนรออยู่ก่อนแล้ว ..ให้เขายืนรอไปอีกสักหน่อย เพื่อถ่วงเวลาให้เราเดินไปซื้อของกิน ((คิกๆ)) หลังจากนั้นเราก็แวะไปรับผู้ร่วมชะตาอีก2คน รวมทั้งหมดเป็น8คน ไม่รวมลุงแก้วคนขับรถ

หลังนั่งรถมาได้ประมาณเกือบร้อยโค้ง เราก็แวะจอดพักอาการมึนๆกันที่"กิ่วลม" เพื่อดูทะเลหมอก สวยมากๆ มีการถ่ายรูปกันยกใหญ่ น้องแซวว่าตาชักจะเหล่ๆแล้วนะ..เอิ๊กๆ บรรยากาศมันดีอ่ะ คิกๆ 

จุดชมวิวกิ่วลม กิ่วลม..อีกสักมุม

นั่งรถไปอีกราวๆ80โค้ง อาการรับประทานโค้งของแต่ล่ะคนเริ่มกำเริบ ..น้องบอก"กูนอนก่อนนะ ไม่ไหวววว" และเราก็มาถึง"จุดชมวิวบ้านลุกข้าวหลาม" พี่ตั๋น(รู้จักกันภายหลัง)เริ่มอาการดีขึ้นเมื่อทำการชอปปิ้งเล็กๆน้อยๆ ฉันจำได้ว่าเสียChupaChopไปอัน เพราะเด็กชาวเขาอยากกิน ..เอาเหอะ((เสียดายจัง))

โชว์กันหน่อย..ผ่านมาหลายโค้งแล้ว

ตัวปลากรอบ...คิกๆ

หลังจากนั้น เราก็นั่งมึนๆกันมาอีก1ชั่วโมงได้ เพื่อมา"ถ้ำปลา" เขาว่ากันว่า"มิตรภาพก่อตัวขึ้นในระหว่างการเดินทาง" ..ฉันว่าจริงแท้เลยทีเดียว เพราะหลังจากนั่งรถรวมกันมาหลายร้อยโค้ง เรา(ฉันหมายถึงทุกคนที่นั่งรถมาเที่ยวด้วยกัน)ก็เริ่มพูดคุยกันมากขึ้น ที่ไม่ได้พูดไม่ได้คุยก็เปลี่ยนมายิ้มๆให้กันแทน ^^

แม้แต่ถ้ำปลา..ก็ยังมีโปสการ์ดให้เขียน

และหยุดพักเที่ยงกันก่อนที่จะถึง"หมู่บ้านรักไทย" มื้อนี้เป็นอาหารจีนยูนาน โหวว หมันโถ้วน่ากินมากกก.. ก่อนอาหารจะเริ่ม เราก็เลยมีการแนะนำตัวกันสักเล็กน้อย ก่อนลงมือหม่ำข้าว และเริ่มเฮฮ่าขึ้นเรื่อยๆ

แบ่งกันไหม...หมั่นโถวอ่ะ

หลังจากมื้อเที่ยงผ่านไป โดยที่ต้องขอบคุณพี่ตั๋นกะพี่สมบูรณ์ที่เลี้ยงอาหารน้องๆ..ไม่รู้หมดไปเท่าไหร่ ((ขอบคุณมากกั๊บ)) เราก็เดินทางต่อไป"หมู่บ้านรักไทย"..ทีเล่นเอากันผิดหวังทีเดียว เพระเป็นเหมือนสถานที่ทัวร์ลงเสียมากกว่า

 

"ปางอุ๋ง"..ในที่สุดก็มาถึง แบบว่าเป็นอารมณ์ส่วนตัวมากๆเพราะความอยากมาที่นี่เหลือเกิน เลยมัวแต่ถ่ายรูปเล่นไม่ได้มองเลยว่าเขาขึ้นรถกันยัง ฮ่าๆ (อายไหมเนี่ย) 

และต่อด้วย"ภูโคลน" ที่ทุกคนลงไปพอกหน้ากันหมด ยกเว้นแต่แก๊งค์ของเรา เพราะไม่ได้เตรียมตัวกันมาเลย เหม่งเสียตังค์เป็นจริงเป็นจังมาก..ด้วยการซื้อเครื่องประทินความงามไปฝากคุณแม่ที่บ้าน((ที่เหม่งหนีมาเที่ยว)) ฮ่าๆ ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าพอกไปแล้วดีรึเปล่า สังเกตเห็นแต่ล่ะคนออกมาหน้าตาแจ่มใสเพราะเสียตังค์กันไป((ย้อเย่น)) อ้อ!มีโบอีกคน ที่ดูหน้าตาไม่แจ่มใสเท่าตอนขึ้นรถ เดาว่าเธอคงเหนื่อยกับการนั่งรถมาหลายร้อยโค้ง((เฉลยภายหลังว่าเป็นเพราะอาหาร))

เราได้ไปเที่ยว"พระธาตุดอยกองมูล"กันต่อที่แม่ฮ่องสอน ((อยากจะกรี๊ดมากกกก แบบว่าได้ไปโดยไม่คาดหวัง)) เพราะเวลาไม่พอจะเที่ยวอย่างอื่นแล้ว ..ปิดท้ายทริปด้วยความเหนื่อย เพราะขากลับเล่นหลับกันหมดทุกคนเลย ก่อนโบจะมีอาการโอ๊กอ๊าก เลยต้องแวะจอดที่ป้อมทหารระหว่างทาง

พระธาตุดอยกองมูล 

เอาไว้เวียนรอบพระธาตุ

เรากลับมาถึงปายราวๆ2ทุ่ม โบท่าจะอาการหนักกว่าเพื่อน เลยต้องได้เข้า"โรงพยาบาลปาย"เลย ((ดีนะที่คราวก่อน ฉันแค่"เมืองปายเภสัช")) เราแวะหาอะไรกินก่อนไปหาเช่ามอไซด์เพื่อเข้าที่พัก แป๋วววว..มอไซด์หมดเมือง เลยได้จักรยานมาปั่นกลับไปแทน

 

และแล้วความ…((ไม่รู้จะเรียกอะไรดี))ก็เกิดขึ้น เมื่อบ้านพักที่เราจองกับพี่กบแห่งบ้านปายนา โดยพี่กบยกให้คนอื่น และย้ายเราไปนอนรวมกันที่ห้องอับๆที่Pai Highland ((ขอไม่เล่าเรื่องซ้ำแล้วกัน เพราะเอาไปแปะในพันทิปไปเรียบร้อยแล้ว))

ทริปนี้ปิดไม่สวยเพราะพี่กบแห่งบ้านปายนา …เกลียดมัน

 

วันรุ่งขึ้นเราก็เก็บของ เตรียมกลับเชียงใหม่กัน.. ก่อนจะแวะถ่ายรูปที่"Coffee In Love"

Coffee In Love

แอบดีใจสำหรับมิตรภาพระหว่างทางนะเนี่ย อิอิ ^^

..จบ..






















Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Hadley Wickham