Always head towards

ตั้งแต่กลับมา สิ่งที่ชอบและได้ทำมากที่สุดมีอยู่ไม่กี่อย่าง

ถ่ายรูป ..กิจกรรมยามว่างที่โปรดปรานที่สุด แม้ไม่มีเลนส์wide ก็หาเรื่องถ่ายไปได้เรื่อยๆ ถ่ายแล้วก็เก็บไว้ดูเป็นเหมือนสมบัติส่วนตัวทางสายตาและในความทรงจำ ถ้าวันไหนเห็นแต่งตัวแนวๆ ประเภทเสื้อยืดพับแขน กางเกงเซอๆ และรองเท้าคู่เก่ง พร้อมกระเป๋าอีกใบ นั้นล่ะแปลว่า"จะไปถ่ายรูป" แต่อย่ากระนั้นกระนี้เลย ถ้าฟ้าเปิดๆ มีแสงหน่อย และมีเลนส์wideด้วย ก็แจ่มไปเลย

แต่ในหลายๆครั้ง ฟ้ามืด ฝนตั้งท่ามาแต่ไกล แถมอารมณ์ไม่ติสต์เอาซะเลย ก็เปลี่ยนกิจกรรมมาเป็นนอนอ่านหนังสือ หรือเดิน(อ่าน)เล่นในร้านหนังสือแทน บอกตามตรงได้เลยว่าเป็นคนไม่ชอบอ่านหนังสือ โดยเฉพาะประเภทมีแต่ตัวอักษร แค่เหลียวตาผ่านไปดูก็ปวดกระโหลกจะแย่ล่ะ (สาธุ! เรียนจบมาได้)

ตอนนี้เลยมีหนังสือเล่มโปรดในดวงใจ พร้อมคนเขียนที่น่าประทับใจล่ะ "หนึ่งคน"

มีคนเคยพูดว่า "หนังสือปกสวย ข้างในอาจจะแย่ แต่หนังสือปกแย่ ข้างในอาจจะแย่กว่า" (ฮ่าๆ)

หนังสือเล่มโปรดของฉันตอนนี้ คือ "Drawers of memory" หรือ ลิ้นชักแห่งความทรงจำ เขียนโดยคุณอิทธิวัฐก์ สุริยมาตย์ โดยสำนักพิมพ์มูลนิธิเด็ก ราคา135บาทถ้วน(สำหรับท่านไม่สมาชิก)

จะว่าไปมันเป็นหนังสือที่ไม่ได้สะดุดตาอะไรฉันเลย (จริงๆแล้วฉันอาจเดินผ่านมันมาหลายรอบแล้วก็ได้) ในบรรดาหนังสือที่ถูกเรียงกันเป็นตับ (ม้าม และหัวใจ) ฉันเลือกหยิบหนังสือเล่มนี้ เพียงเพราะชื่อหนังสือ ใจก็นึกว่า "อยากได้หนังสือสักเล่ม ที่อ่านแล้วไม่เครียด" หลังหยิบมาเปิดอ่านอยู่พักหนึ่ง (อ่านฟรีนั้นแหละ) ฉันก็เลยหยิบเอามันไปจ่ายตังส์ เพราะคิดว่ามีหนังสือเล่มนี้ที่ตู้หนังสือของฉันก็คงจะดี เหมือนมีฮวงจุ้ยอะไรเบาๆไว้แก้เครียด

"ลิ้นชักแห่งความทรงจำ" ของคนเราคงไม่เหมือนกัน ข้างในก็คงมีเรื่องราวที่แตกต่างกัน หากแต่ถ้าวันนี้เรากำลังรู้สึกแย่ๆอยู่ ก็ลองเปิดเอาช่วงความทรงจำดีๆออกมาให้กำลังใจตัวเองดูบ้าง และถึงความทรงจำบางเรื่องอาจจะเจ็บปวด แต่นั้นก็จะเป็นเหมือนเครื่องเตือนใจเรา "เมื่อตอนนั้นเราทุกข์ แต่เราก็ยังผ่านมาได้ แล้วทำไมตอนนี้จะไม่ได้ล่ะ"