Always head towards

July 2, 2007

น้องรหัส

พี่รหัส.. หลานรหัส.. เหลนรหัส.. ฉันไม่มีอ่ะ ฉันมีแค่"น้องรหัส"

ตอนฉันอยู่ม.4 ฉันมีโอกาสได้รับเลือกเป็นตัวแทนโรงเรียนไปเข้าค่ายรังสรรค์ไทยพร้อมกับเพื่อนๆรวมแล้ว5คน ส่วนปัจจัยที่ทำให้ฉันได้รับเลือก ฉันว่าคงไม่เกี่ยวข้องกับผลการเรียน ไม่เกี่ยวข้องกับความประพฤติ แต่ด้วยความหน้าตาดี..อืมม..อาจเป็นไปได้ ((ฮ่าๆ)) เปล่าหรอก สาเหตุจริงๆคงเป็นเพราะฉันสนิทกับพี่ประธานนักเรียนซึ่งไปเป็นตัวแทนปีก่อน และอาจารย์ฝ่ายปกครอง ส่วนผลการเรียนกับความประพฤติโดยรวม ฉันว่ามันก็ไม่ได้อุบาทว์เกินกว่าจะรับได้

"ค่ายรังสรรค์ไทย" เป็นกิจกรรมที่ก่อตั้งขึ้นโดยนักศึกษามหาลัยABAC ฟังดูอาจนึกไม่ถึงใช่ไหมล่ะ แต่สำหรับฉันมันเป็นกิจกรรมที่ดีที่เดียว และฉันก็ภูมิใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมนี้ และก็ยังอยากให้มีการจัดไปเรื่อยๆ ครั้งแรกตอนฉันไปเป็นน้องค่าย ฉันอยู่ม.4 ..แน่ล่ะ กำลังเฮี้ยว ซ่าส์ได้ไม่มีใครเกิน หลังจากนั้น1ปี ฉันกับเพื่อนๆก็ผันตัวเองขึ้นมาเป็นพี่เลี้ยง และแน่นอนว่าหน้าที่ของเราคือดูแลน้องค่ายรุ่นต่อๆมา

ในปีแรก(และปีเดียว)ที่ฉันเปลี่ยนหน้าที่มาเป็นพี่ค่าย ก็เป็นปีแรกสำหรับกิจกรรม"พี่รหัส-น้องรหัส" โดยกฏก็คือการดูแลน้องรหัสตราบจนชีวิตจะหาไม่ ..ไม่ใช่ ..คือการดูแลน้องในระหว่างค่าย ส่วนใครใคร่จะสานสัมพันธ์ต่อหลังค่ายก็ตามแต่ใจของแต่ล่ะคนไป ฉันจำได้ว่ามีการจับฉลากเลือก"พี่รหัส-น้องรหัส"ในวันปฐมนิเทศ ก่อนที่เราจะไปเข้าค่ายในอีก1อาทิตย์ข้างหน้า

"กริ๊งๆ" …เสียงโทรศัพท์ดัง
เพื่อนฉัน : "เฮ้ยมีเรื่องน่าตื่นเต้นจะบอกแกว่ะ" …เพื่อนฉันโทรมา ในระหว่างที่ฉันหนีปฐมนิเทศ ไปเที่ยวเชียงใหม่กับที่บ้าน
ฉัน : "อะไรเหรอ"
เพื่อนฉัน : "ก็ที่จับน้องรหัสไง น้องรหัสแกน่ารักโค-ตรมาก เนี่ย ใครๆเขาก็อิจฉาแกกันทั้งนั้น"
ฉัน : "จริงอ่ะ น่ารักขนาดนั้นเลยเหรอ ว่าแต่น้องชื่ออะไร"
เพื่อนฉัน : "ชื่อแนท มาจากเซนโย เมื่อกี้เขาก็มาถามหาพี่รหัสเขา"
ฉัน : "แล้วแกตอบน้องไปว่าไง"
เพื่อนฉัน : "ก็บอกว่าแกหนีเที่ยวไง ก๊ากๆๆ"
ฉัน : ((-*-))

วันเดินทาง เราเจอกันที่หัวลำโพง ฉันพยายามมองหาป้ายชื่อน้องรหัสที่ชื่อ"แนท" ..ไม่เจอ ระหว่างนั้น ฉันก็แอบหวั่นใจเพราะกลัวว่าน้องรหัสฉันจะติดหรู เพราะฟังจากชื่อโรงเรียนแล้วก็..นะ ทำไงได้ก็ฉันมันเด็กโลโซ เรียนโรงเรียนรัฐบาล หุหุ หลังจากนั้นเราเดินทางออกจากกทม.ด้วยรถไฟจำนวน2ตู้ ฉันก็พยายามสอดส่อง และความพยายามของฉันก็เป็นผลตอนที่เราเข้าที่พักกันเรียบร้อยแล้ว ..น้องรหัสฉันน่ารัก สมคำเล่าลือจริงๆ ^^

จากวันนั้น..ถึงวันนี้ ก็5-6ปีแล้วล่ะ ที่น้องรหัสฉันคนนี้ยังน่ารักไม่เปลี่ยน เรายังคงติดต่อกันเรื่อยๆเท่าที่เวลาพอจะมี รับรู้ความเป็นไปของอีกฝ่ายอย่างเงียบๆ และล่าสุดเราเพิ่งเจอกันเมื่อ2วันที่แล้ว

น้องบินมาหาฉันที่ซิดนีย์ ในฐานะ"นางฟ้าบนเครื่องจากJet Star" แต่ด้วยเวลาไม่ค่อยอำนวย ฉันติดภาระเรื่องงาน เลยมีเวลาพาเที่ยวเมืองได้แค่คร่าวๆ เป็นทริปสั้นๆที่ค่อนข้างเหนื่อยเอาการ แต่สุขใจมากมาย

 

"รับรองว่า คราวหน้าจะพาไปเที่ยวให้ทั่วเลย" …จากพี่รหัส((คนเดิม))

Opera House ยามเย็น

Sydney Harbour จากมุมHabour Bridge

มุมสาถารณะ - Harbour Bridge






















Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Hadley Wickham