เมาอารมณ์
ฉันไปเอาหนังเรื่อง"รักจัง"มาดู ไม่ใช่เพราะฉันชอบพระเอก หรือนางเอกของเรื่อง พรอตเรื่องก็ไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ฉันตาตรึงกับหนังเท่าไหร่ ถึงแม้จะเป็นแนวโรแมนติกก็เหอะ
ตามพรอตเรื่อง พระเอกเป็นดาราดัง หนีความวุ่นวายไปที่ปาย และประสบอุบัติเหตุ เขาตื่นขึ้นมาความจำเสื่อม จำไม่ได้ว่าตัวเองเป็นใคร ด้วยความช่วยเหลือของชาวบ้าน เขาเลยชื่ออาหลง อาศัยอยู่กับชาวบ้านไปเรื่อยๆ เก็บผักไปขายที่ตลาดไปวันๆ
ส่วนนางเอก เป็นปาปารัสซี่ไส้แห้ง ที่พยายามถ่ายรูปพระเอกเพื่อความอยู่รอดของปากท้อง เธอเพียรตามถ่ายรูปเขาจากกทม.ถึงปาย และเมื่อความอดทนหมดลง เธอจึงตั้งปฏิธานว่าจะเลิกถ่ายรูป"ไอ้หมอนี่"เด็ดขาด และจะเป็นเพียงช่างภาพธรรมดา
เรื่องกลับเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้า เมื่อเขาในฐานะอาหลงปิ๊งเธอที่ตลาดขายผัก ส่วนเธอเองก็แปลกใจไม่น้อยที่ดาราใหญ่มานั่งขายผักกับชาวเขา จะฐานะ บรรยากาศ อะไรหลายๆอย่างที่ทำให้หนังเรื่องนี้(พอ)ดูน่ารัก และแล้วเขากะธอก็กุ๊กกิ๊กกันไปมา เรื่องมาจุดแยก เมื่อความจริงเปิดเผย ว่าเธอรู้ว่าเขาเป็นใคร แต่ไม่บอกเขา ..เขาเสียใจที่เธอปิดบัง ทั้งๆที่รู้ว่าเขาเป็นใคร
ฉันวิเคราะห์ออกมาได้ว่า "นางเอกอาจจะเห็นแก่ตัว ที่อยากเก็บความสุขเล็กๆนี้ไว้ไปเรื่อยๆ เพราะรู้ว่าถ้าเขารู้ วันเก่าๆของเขาและเธอจะเปลี่ยนไป"
เหตุการณ์เลวร้ายเมื่อพระเอกป่วย นางเอกตัดสินใจส่งเขากลับไปยังที่เขาจากมา ((แหม..เขาเป็นพระเอกนะ ยังไงก็ไม่ตายง่ายๆหรอก)) และเมื่อเขาหาย พร้อมกับอาการความจำเสื่อมของอาหลง เขา..กลับมาเป็นดาราดังอีกครั้ง แต่นางเอกก็ยังคงเป็นช่างภาพธรรมดาๆที่รอวันหนึ่งที่เขาจะกลับไปหา
เธอและเขากลับมาเจอกันอีกครั้ง ในฐานะเจ้าของรูปปริศนาและดาราดัง ..เขาจำเธอไม่ได้ ..ทรมานดีแท้
ฉันเลือกที่จะดูหนังเรื่องนี้ ด้วยเหตุผลที่ว่ามันไปถ่ายที่"ปาย" แค่นั้นเอง เพลงประกอบ"ที่เดิม" ก็ชวนให้ฉันฝันถึงเมืองสายหมองแห่งนี้ทุกครั้ง "ปาย"..ฉันไปมาแล้ว ไป2สองครั้งด้วยความรู้สึกที่ต่างกัน
ครั้งแรก..ฉันไปเพื่อไปรู้จักปาย ไปเพื่อฝั่งความฝันเล็กๆของฉัน ความฝันที่เคยคิดไว้ว่าจะไปกับใครสักคน
ครั้งที่สอง..ฉันไปเพื่อไปรู้จักปาย ไปเพื่อขุดเอาความฝันเล็กๆของฉันคืนมา
พระเอกของเรื่อง.. อืมม.. ฉันค่อนไปทาง"อี๊" ขอไม่พูดถึงก็แล้วกัน ส่วนนางเอกของเรื่อง.. อืมม.. ฉันชอบพรอตที่เธอเล่นในเรื่องSex Phone คลื่นเหงาสาวข้างบ้านมากกว่า ส่วนหนึ่งอาจเพราะว่ามันมาถ่ายที่ซิดนีย์
ภาพของนางเอกที่ต้องทำงาน กินข้าวคนเดียว ไปไหนมาไหนคนเดียว ..นั่นแหละ ใช่ฉันตอนนี้เลย((ถึงแม้ฉันจะไม่ใช่พอลล่าก็เหอะ))
ตอนนี้ฉันกำลังฟังเพลงประกอบของทั้ง2เรื่องนี้อยู่ รู้สึกหดหู่ใจแหะ T-T
..หัวใจของเรา เราเลือกได้เอง ใช่ไหม
