ปาย - ประเทศไทย (1)
"ปาย" ในคำนิยามของใครหลายๆคน คืออำเภอเล็กๆที่ซุกซ่อนอยู่ในสายหมอก ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน อำเภอเล็กๆที่ผู้คนใช้ชีวิตกันอย่างเรียบง่าย ..ถ้าให้ฉันนิยามเมืองปายในความรู้สึกของฉัน มันก็คงไม่ต่างอะไรจากคนอื่นมากนัก ((แล้วมึงจะพิมพ์บอกเขาเพื่อ?))
"ปาย" เป็นชื่อเมืองที่ฉันได้ยินจากคำโฆษณาชวนเชื่อจากเพื่อนสาวหัวปูดนางหนึ่ง เมื่อประมาณ1ปีก่อน มันโม้ไม่หยุดว่าเมืองปายน่าอยู่อย่างนั้น น่ารักอย่างนี้ และตบท้ายด้วยคำชักชวนให้ฉันเดินทางไปพิสูจน์ด้วยตนเอง ฉันฟังมันพูดถึงบ่อยซะจนต้องไปหาข้อมูลมาอ่านดู …และเพราะคำพูดของมัน ต่อมอยากเที่ยวของฉันเลยมีอาการกำเริบอย่างรุนแรง
การวางแผนไปเที่ยวปายครั้งนี้ ถูกวางแผนไว้ล่วงหน้าเกินกว่า3เดือน ประหนึ่งว่าจะมีการยกขบวนรถถังไปยึดจังหวัดยังไงยังงั้น ฉันเริ่มต้นด้วยการหาข้อมูลที่เที่ยว ที่พัก และที่กินในอินเตอร์เน็ท ((ถ้าไม่เชื่อ กรุณาพิมพ์คำว่า"ปาย"ลงไปในGoogle คุณจะได้ผลเร็วทันตาเห็น ปล.ตามแต่ศักยภาพของอินเตอร์เน็ทคุณด้วย)) แน่นอนว่าการมีข้อมูลขั้นพื้นฐานมาก่อนย่อมเป็นการลดความเสี่ยงได้ในระดับหนึ่ง นอกจากในGoogle ฉันก็ไปเปิดหาเว็บไซด์ท่องเที่ยวหลายๆที่ รวมไปถึงห้องBlue Planetแห่ง Pantip.com ด้วย ((จากประสบการณ์ ฉันเชื่อว่า Pantip.com จริงๆแล้วก็คือ Google ของคนไทยดีๆนี่เอง))
ทริปครั้งนี้ถูกเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอยู่หลายครั้ง และในที่สุดกำหนดวันเวลาที่แน่นอนก็เริ่มขึ้น หลังจากฉันกลับมาถึงประเทศบ้านเกิดได้2วัน…….
เพื่อให้การเล่าครั้งนี้เป็นไปแบบถูกบังคับมากขึ้น ใช่..ฉันถูกแนวกึ่งๆบังคับให้เขียน เพราะอีก2หน่อที่ไปกับฉัน มันบอกให้ฉันอัพบล็อกของฉัน โดยที่พวกมันจะแปะURLบล็อกฉันในบล็อกของพวกมัน เพื่อให้คนอื่นอ่าน พวกมันพูดว่า "เดี๋ยวฉันจะทำลิงค์URLให้คนไปอ่านที่บล็อกแกเอา" ..ดูมันดิ ((ขอด่าผ่านหน้านี้เลยแล้วกัน ฮ่าๆ)) และในที่สุด…การเดินทางไป"ปาย"จาก3โฉด เอ้ย!โสด ก็เริ่มขึ้น
วันพุธที่ 20 ธันวา 49 …เดินทางโดยรถทัวร์V.I.P. บริษัท999 จากกทม. ถึงเชียงใหม่ ค่าเดินทาง805บาท
รถออกจากหมอชิตเวลา 3 ทุ่ม ในขณะที่ฉันกำลังจะไปถึง เพื่อความเรียบร้อย ฉันเลยโทรไปหาไอ้น้องตอน 2ทุ่ม 20 และรับรู้ว่ามันกำลังเก็บกระเป๋าอยู่ ((รถออก3ทุ่มนะเมิง -*-)) ในขณะที่ทั้งบ้านอรและบ้านฉัน พ่อและแม่มาส่งกันครบทีม จนฉันนึกแปลกใจว่า "นี่เรากำลังจะไปรบเหรอ"
เรื่องฮ่าๆเริ่มขึ้นเมื่อเรารวมตัวกันครบ โดยเฉพาะเจ้า2หน่อที่รุมหัวกันกัดฉันเรื่องเก่าๆ ชิ แต่แล้วเรื่องฮ่าๆก็กลายเป็นโคตรฮ่าเมื่อพนักงานต้อนรับบนรถทัวร์ เปิดการปราศัย ดังนี้ ((ก่อนอ่านประโยคต่อไปนี้ กรุณานึกถึงเสียงจากแอร์บนการบินไทย))
พนักงานต้อนรับ: สวัสดีค่ะท่านผู้โดยสาร ในนามของบริษัท999 เรามีความยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะนำท่านไปสู่จังหวัดเชียงใหม่ด้วยบริการรถทัวร์VIP 24ที่นั่งของเรา ..((แนะนำชื่อคนขับและตัวเอง)) ตลอดการเดินทางเรามีบริการเครื่องดื่มและอาหาร ส่วนห้องน้ำอยู่ทางด้านล่างของเครื่อง ประตูฉุกเฉินอยู่ทางซ้ายมือของท่าน ฯลฯ
ไอ้น้องมีแซวว่าพี่เขาไม่ได้สาธิตวิธีการใช้อุปกรณ์ฉุกเฉิน เฉกเช่นบนเครื่องการบินไทย เช่น เป่าอากาศเข้าทางท่อ เมื่อถุงลมไม่ทำงาน ….ก๊ากๆๆๆๆ ..ขำๆพอเป็นพิธี ก่อนแยกย้ายกันไปนอน เพราะยังอีกยาวไกลกว่าจะถึงเชียงใหม่
วันพฤหัสที่ 21 ธันวา 49 …เมื่อยอิบอ๊ายยยย
เรื่องความสะดวกสะบายบนเครื่อง สำหรับฉันแล้ว ฉันว่าไม่ต่างจากการนั่งสายการบินประจำชาติเท่าไหร่ "โป้ก!"..รถทัวร์เจอทางเบี่ยง และหัวฉันก็โขกเข้ากับกระจกรถอย่างจัง แม่ง! ฉันเลยต้องแหกขี้ตาตื่นมาโดยปริยาย มองนาฬิกาบอกเวลา ตี5กว่าๆ และอีก95กิโลจะถึงเชียงใหม่ ไหนๆฉันก็ตื่นแล้ว ก็เลยนั่งชิวๆฟังMP3ไปเรื่อยๆจนถึงท่ารถอาเขตที่เชียงใหม่ตอน6.30โมง และทันทีที่ลงจากรถทัวร์ เรา((ฉันหมายถึง ฉันและมันอีก2หน่อ))ก็เจอกับกลุ่มมดงาน ทั้งฝ่ายรถแดง รถตุ๊กๆ และรถตู้ มารุมต่อมประหนึ่งว่าพวกฉันเป็นน้ำตาล บุย!
การเดินทางจากเชียงใหม่ไปปาย มีทางเลือกให้บุคคลที่ไม่มีรถ อยู่2ทางคร่าวๆ หนึ่งคือเดินทางเดินทางโดยเมล์ส้ม สภาพคล้ายๆรถรวมสีเขียว แต่ใหญ่กว่าเล็กน้อย ที่สำคัญเลยคือดูคนขับไม่โรคจิตเท่า ((ถ้าคนขับรถเมล์เขียวมีดีกรีความโรคจิตชอบทำนักเรียนตกแล้วเหยียบ คนขับรถเมล์ส้มก็มีดีกรีในการขับรถผ่านโค้งหักศอก แต่ผู้โดยสารจะหลุดออกจากรถไหม คงต้องเป็นความสามารถเฉพาะตัวแล้วล่ะ)) และทางที่2คือรถตู้ ค่าบริการคนล่ะ150บาท ซึ่งเป็นทางเลือกที่น่าสนใจถ้าคุณคิดจะประหยัดเวลา
หลังจากเบลอๆลงจากรถทัวร์มา เราเลยเลือกที่จะไปซื้อตั๋วไปปายโดยรถตู้ก่อน เพราะใจกระสันอยากไปให้ถึงเร็วๆใจจะขาด จะเรียกว่าโชคดีรึเปล่าไม่รู้ แต่เราก็ทันได้รถตู้เที่ยวแรกตอน7.30โมง พร้อมผู้ร่วมชะตากรรมอีก6คนที่มาจองก่อนหน้าเรา หลังจากซื้อตั๋วเรียบร้อย เราเลยไปชิวๆยามเช้าที่เชียงใหม่ ด้วยโกโก้ น้ำเต้าหู้ ไข่ลวก และขนมปังสังขยา ..อยากเตือนคนที่คิดจะไปว่าไม่ควรกินอะไรเข้าไปมากก่อนเดินทาง เพราะเมื่อคุณเจอโค้งหักศอกประมาณหลายๆร้อย คุณจะมีอาการ…((กรุณาเติมเอง))
ระหว่างทางไปปาย มีการพักรถครึ่งทาง ไอ้น้องเกิดอาการหนาวๆ มันทดลองด้วยการพูดออกมาเป็นไอ ฉันเลยยุให้มันพ่นไอออกมาเป็นรูปหัวใจแทน ..แหวะ เน่า! ระหว่างทางนั้นก็มีการตรวจคนเข้า-ออกเมืองด้วย ฉันแอบเสียวว่าเขาจะให้เราลงไปร้องเพลงชาติ เหมือนพอลล่าไหม ฮ่าๆ ((ถ้ามุขนี้ไม่ขำ แปลว่าไม่ได้ดู"รักจัง"มา))
หลังจากเจอมาหลาย"หักศอก" ไอ้น้องว่าควรจะมาหัดDriftกันแถวนี้ เพราะถ้าตกเขาอาจโชคดีเจอลาล่า กะลูลู่ได้ ((ฉันว่ามันคงอิน"รักจัง" เมื่อคืนวันก่อนบนรถทัวร์)) 10.30โมงเราเดินทางถึง"ปาย"แล้ว ทันทีที่ลงจากรถ ฉันได้แต่หันไปมองหน้าพวกมันว่าเราควรจะทำไงต่อดี เป็นจังหวะเดียวกับที่มันหันมามองหน้าฉันด้วยความหมายเดียวกัน((-*-)) ลงท้ายเราเลยตัดสินใจไปเช่าแมงกะไซด์ที่ร้านAYA ตามคำแนะนำจากคนในพันทิป
..จบตอนแรกก่อนนะจ๊ะ
