วันนั้น ฉันนั่งเหมอลอย ได้ยินเสียงแม่ค้าพายเรือมาขายผลไม้มาแต่ไกล "ผลไม้ไหมจ๊ะ สดๆจ๊ะ มาจากสวนเลยนะจ๊ะ ส้มโอ ชมพู่ องุ่น มีนะจ๊ะ" …เสียงเธอน่าฟังจนฉันต้องหันไปมองตามต้นเสียงที่มาเลยทีเดียว
ปุ๊บ… อ่า แม่ค้าหน้าตาน่ารักมาก เธอตาคม ผมดำยาว โครงหน้าไทยๆ ฉันแอบคิดในใจ"พระเจ้าจอร์จ เธอน่ารักจัง" และพลอยแอบคิดเลยไปว่าจะทำยังไงให้ได้รู้จักชื่อของเธอ
"ส้มโอๆ"เธอหันไปตามต้นเสียง …ว้าว เธอชื่อส้มโอ อะไรจะทันใจเยี่ยงนี้ อยากรู้ปุ๊บได้รู้ปั๊บ(ที่ไม่ใช่ปั๊บ โปเตโต้ …มุขฝืด)
ด้วยท่าทาง การพูดจา และองค์ประกอบหลายๆอย่าง ทำให้ฉันรู้ว่า"ส้มโอคงไม่ใช่คนเรียบร้อยเป็นแน่แท้ ซ้ำ..บางทีเธอยังเผยโฉมต่อมแมนของเธอ"ให้ฉันเห็น และนั้นก็ทำให้ฉันประทับใจมากมาย (อยากจะเปิดเพลง When I fall in loveประกอบแหะ กิ๊วๆ) ฉันเริ่มเฝ้ารอการมาของเธอทุกๆอาทิตย์ และในที่สุดฉันก็รู้ว่าชื่อจริงของเธอคือ วรัทยา นิลคูหา
ฉันเริ่มแผนการหลีเธอ ด้วยการหาข้อมูลส่วนตัวของเธอเป็นอันดับแรก ด้วยวิธีที่คนรุ่นดิจิตอลส่วนใหญ่ใช้กัน คือการพิมพ์ชื่อเธอลงไปในGoogle(ไฮเทคซะไม่มีอ่ะ) คอมพิวเตอร์ทำงานได้เร็วดั่งใจชะมัด ปิ๊ง..ผลที่ได้คือ www.warattaya.com ฉันไม่รอช้ารีบคลิ๊กเข้าไปหาข้อมูลทันที
ใช่แล้วล่ะ ฉันกำลังพูดถึง จุ๋ย วรัทยา ดาราประจำช่อง7 ทีวีสีเพื่อคุณ หรือที่หลายๆคนรู้จักในบทบาทของ"น้ำอิง"ใน"สายน้ำสามชีวิต"
…เมื่อพูดถึงจุ๋ย ในแง่ของการแสดง ฉันรู้จักเธอครั้งแรกกับบทบาท"ส้มโอ" แม่ค้าขายผลไม้ที่ตลาดดำเนินสะดวก ในละครสนุกๆแฝงแง่คิด"ตลาดน้ำดำเนินฯ…รัก" จากพี่เจี๊ยบ กาญจนา เหตุที่ฉันได้ดูก็เพราะน้าฉันชอบดูละครไทยมากๆ ดูมันทุกเรื่อง บางเรื่องน้าก็เปิดไว้ให้มันดูตัวเอง (-*-)
"ตลาดน้ำฯ" ไม่ใช่ละครเรื่องแรกของจุ๋ยหรอก "กษัตริยา" ต่อด้วย "นางฟ้าเดินดิน" คือเรื่องแรกๆที่ทำให้คนได้เห็นเธอในจอทีวี หลังจาก"ตลาดน้ำฯ" ฉันก็มีโอกาสได้ดูละครเรื่องต่อไปของเธอพร้อมๆกับดูพี่กล้ามโต(โน๊ต วัชรบูณ)ด้วย อิอิ ฉันกำลังพูดถึงละคร"หนึ่งตะวันพันดาว" แน่นอน..ฉันไม่เถียงว่ามันเป็นละครน้ำเน่า ตามแบบไทยๆ หากแต่บทบาทของจุ๋ยครั้งนี้ท่าทายยิ่งนัก เมื่อเธอรับบทเป็นคนใบ้
ฉันดูละครของเธอไป พร้อมๆกับแฝงกลายเข้าไปเป็นแฟนคลับเธอเงียบๆที่วรัทยาดอทคอม สาบานเหอะว่าไม่เคยเห็นแฟนคลับที่ไหนน่ารักเท่าที่นี่ พร้อมๆกับมิตรภาพใหม่ๆที่ฉันได้รับจากผู้คนในเว็บ
…ถ้าให้มองจุ๋ยในแง่นี้ ฉันว่ามันคงเป็นอะไรที่น้อยมาก เพราะฉันไม่ค่อยเห็นดารามาเล่นหัวหยอกไก่กับบรรดาแฟนคลับเท่าไหร่ แต่กับจุ๋ยแล้ว ฉันว่ามันเป็นอะไรที่มากกว่านั้น มันไม่ทำให้ฉันแปลกใจเลยที่Conceptของเว็บคือ "วรัทยาดอทคอม ขอบคุณมิตรภาพดีๆที่มีให้กัน"
ฉันได้มีโอกาสพูดกับจุ๋ยครั้งแรกผ่านทางโทรศัพท์ของเพื่อนจุ๋ย ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งเว็บ (และปัจจุบันมันกลายเป็นเพื่อนฉันไปล่ะ ฮ่าๆ) ฉันจำได้ จุ๋ยบอกว่า"ขอบคุณสำหรับของฝากนะค่ะ พอดีจุ๋ยไม่สบาย เลยเสียงแมนๆหน่อย แต่จริงๆจุ๋ยเป็นคนเรียบร้อยนะ" ฉันอึ้ง..ด้วยความประทับใจล้นเหลือ ฉันเชื่อแล้วที่แฟนคลับทั้งหลายบอก
..จุ๋ยชอบเก๊กสวยตอนเจอแฟนคลับใหม่ๆ ต่อมแมนเธอจะหลุดหลังจากนั้น5นาที จุ๋ยขับรถช้า..ถึงช้ามาก จุ๋ยชอบเล่นมุขแป๊กๆ จุ๋ยกินเยอะถึงขั้นเยอะมาก จุ๋ยโลเทค ฯลฯ (ซึ่งไม่สามารถเขียนหมดได้ ตกลงว่าเขียนข้อเสียใช่มะ ฮ่าๆ)
อีกครั้งที่ฉันได้เจอจุ๋ยตัวเป็นๆ เธอน่าประทับเสียนี่กระไร ฮ่าๆ ขำๆ หลุดๆ…คือคำนิยามที่ฉันนึกออกเมื่อนึกถึงเธอ อ้อ!เกือบลืมไป จุ๋ยจำฉันได้เพราะครีมกันแดดและเยลลี่ของฝากจากออสซี่ -*- (ฉันควรดีใจใช่มะ)
..แล้วเจอกันเร็วๆนี้นะจุ๋ย
ปล.ไปสัมผัสความรู้สึกของJFC กันได้ที่ www.warattaya.com นะจ๊ะ