จะได้เหรอ (เก็บกด ไม่ได้เขียนหลายวัน)
ในช่วง 1-2 เดือนที่ผ่านมา ฉันพยายามหากิจกรรมต่างๆทำ((เช่น ไปตีกอล์ฟ)) เพื่อให้ตัวเองไม่ต้องคิดมาก ไม่ต้องหมกมุ่นกับเรื่องในอดีต พูดง่ายๆทำตัวให้ยุ่งเข้าไว้
การทำตัวเองให้ยุ่งเข้าไว้ ..ฉันมองว่ามันเป็นคำแนะนำที่ใช้ได้ผลบ้าง(เล็กน้อย)นะ สำหรับคนช้ำรักมาหมาดๆ ((ฉันใช้คำลิเกเกินไปไหมอ่ะ ‘ช้ำรัก’..เสี่ยวซะ))
ในช่วงเดือนแรก ฉันถือว่าฉันทำได้ดีพอควร เพราะฉันมีรายงานให้ทำล้นมือ จนช่วง2-3อาทิตย์แรกนั้นฉันแทบจะกลับมาบ้านเพื่อนอนเพียงอย่างเดียว ((ถ้าที่มหาลัยให้นอนได้ ฉันกะว่าฉันคงนอนที่นั่นเลยอยู่เหมือนกัน)) บางวันฉันออกจากบ้านตั้งแต่7โมงเช้า และกลับมาถึงบ้านเวลา4ทุ่มกว่าๆ ฉันให้เหตุผลในการทำรายงานเป็นข้ออ้าง เพราะฉันไม่อยากกลับมาอยู่บ้าน แล้วได้แต่อยู่ในห้อง เพราะถ้าฉันมีเวลาให้ตัวเองมากไป มันจะทำให้ฉันฟุ้งซ่าน จนบางทีมันทำให้ฉันร้องไห้
เมื่อรายงานหมด ก็สอบ ตอนนั้นฉันก็คิดว่าฉันจะทำตัวหมกมุ่นกับการอ่านเตรียมตัวสอบไปเรื่อยๆ ..แต่เรื่องกับไม่ง่ายอย่างที่คิด ส่วนหนึ่งอาจจะเพราะฉันยังอยู่ในสภาพแวดล้อมเดิมๆ ห้องเดิมๆ ของเดิมๆ และใจดวงเดิมๆ สำหรับฉัน มันค่อนข้างยากทีเดียว ที่จะบังคับตัวเองให้อยู่แต่กับหนังสือ((บวกความขี้เกียจเข้าไปด้วย ยิ่งแล้วใหญ่))
และตอนนี้ฉันก็สอบเสร็จแล้ว เฮ้อออ โล่งชะมัด ((กรุณานึกภาพคนเพิ่งออกจากส้วม เพื่อจะได้มีจินตนาการร่วม))
..ฉันจำได้ดีถึงเหตุผลที่ฉันซื้อเน็ทwirelessมาต่อที่คอมของฉัน ทั้งที่ปกติฉันจะใช้เน็ทเฉพาะเวลาที่ฉันอยู่มหาลัย ((ถ้าสงสัยว่าทำไมเดี๋ยวนี้ฉันออนเอ็มบ่อย ก็เข้าใจไว้ซะ)) เหตุผลที่ว่าก็คือคนๆนั้นของฉัน ตอนนั้นฉันคิดแค่ว่าถ้าฉันมีเน็ท มันคงไม่ทำให้เราไกลกันมาก อย่างน้อยๆ ฉันก็สามารถมาออนเอ็มคุยหรือเมลล์หาเขาทุกวันได้ ..แต่สงสัยฉันจะคิดผิด -*- ((เรื่องเก่าๆฉันขอไม่เล่าแล้วกัน ข้ามๆ ไม่อยากสะกิดแผลตัวเอง อู๊ย.. ซี๊ด…))
เหมือนคนทั่วๆไป ฉันก็เปิดเว็บนั้นที เว็บนี้ที ถ้าเว็บไหนฉันสนใจก็เซฟมันไว้ แต่ที่เข้าไปอ่านไปบ่อยๆก็มีไม่กี่เว็บหรอก ((อันนี้ขอปิดเป็นความลับ เนื่องจากถ้าบอกไป อาจมีหลายคนตามฉันไปอ่านได้ …ฉันกลัวบาปนะ))
‘พันทิป’ หรือ ‘สุดยอดเว็บบอร์ดไทย เพื่อสังคมคนออนไลน์คุณภาพ’ ตามสโลแกนที่เขาว่ากันไว้ ((ถ้าคุณไม่รู้จัก ถือว่าโคตรเชยเลยล่ะ เชยกว่าเรื่องPDAที่ฉันเขียนไปก่อนหน้าซะอีก แต่เรื่องที่ว่ามันเป็นสังคมออนไลน์คุณภาพรึเปล่านั้น เราคงรู้กันดีอยู่แก่ใจ)) บางครั้งฉันไปหาข้อมูล บางครั้งฉันก็ไป(เสือก)อ่านเล่นๆ แต่หลังๆมา มีกระทู้ยอดฮิตหลายอันที่ดังเลยออกมาจากพันทิป
..ขอเล่าสั้นๆแล้วกันนะ รายละเอียดไปsearchหาเอาในพันทิปเอง ((หวังว่าฉันคงไม่ได้กำลังชี้โพ่งให้กระรอกอยู่หรอกนะ หึหึ))
1.กระทู้ของคุณเซ็งเป็ด
……..มันเป็นกระทู้แรกที่ฉันอ่าน เพราะเพื่อนฉันแนะนำ ฉันใช้เวลาอ่านเรื่องนี้อยู่นานทีเดียว ((และบางตอนฉันก็ข้าม เพราะยาวเหลือเกิน)) อืมม.. มันเรื่องเล่าของผู้ชายคนหนึ่งที่บอกเสมอว่าตัวเองไม่ได้เป็นเกย์ แต่แล้ววันหนึ่งก็มีคนเข้ามาในชีวิตเขา และทำให้ชีวิตเขาเปลี่ยนไป จนวันหนึ่งผู้ชายคนนี้มาพร้อมกับประโยคนี้ "กูไม่ได้เป็นเกย์ แต่กูจะเป็นเกย์เพื่อมึง" ใช่แล้วล่ะ มันเป็นเรื่องของผู้ชาย2คน หรือตามแนวหน่อยก็เรื่องYY
2.กระทู้"แล้วฉันก็เลือกที่จะรักหญิงต่อไป"
……..แค่ชื่อกระทู้ก็บอกแล้วว่ามันเป็นเรื่องแนวตรงข้ามกับเรื่องของคุณเซ็งเป็ด มันเป็นเรื่องของหญิง-หญิง ที่ค่อนหนักไปทางเลสเบี้ยนเลยซะมากกว่า
…
เดี๋ยว!! อย่าเพิ่งเข้าใจฉันผิด กำลังคิดว่าฉันเป็นคนยังไงอยู่ใช่มะ ที่อ่านแต่กระทู้แบบนี้ ลองอ่านกระทู้ข้างล่างก่อน เป็นกระทู้ล่าสุดที่ฉันไปอ่านมา
…
3.กระทู้ของคุณเพราะรักถึงไม่ทน
…….."เรื่องของฉัน..เรื่องเศร้าเคล้าน้ำตา" เป็นเรื่องของผู้หญิงคนหนึ่งกับความรักยาวนานถึง11ปี กับผู้ชายเพียงคนเดียว ฉันกำลังคิดว่าถ้าอายุเฉลี่ยของคนเราอยู่ที่60ปี ผู้หญิงคนนี้ใช้ถึงเวลาไป1ใน6ของชีวิตเธอกับความรักครั้งนี้ แต่ผู้ชายคนนี้ ..เฮ้อ ไม่อยากจะด่า
บทสรุปของแต่ล่ะเรื่อง อย่างที่บอก ไปติดตามอ่านกันเอาเอง((เพราะฉันขี้เกียจพิมพ์)) แต่ในบทสรุปของฉัน ฉันเข้าใจว่าความรักเป็นเรื่องที่ดี ((ถึงแม้ตอนนี้สำหรับฉันมันจะยังโหดร้ายอยู่บ้าง แง้ๆ)) ไม่ว่ามันจะเป็นแบบไหน
ถ้าถามฉันว่าความรักกับเพศเดียวกันนั้นผิดไหม ฉันก็ว่ามันผิดนะ แน่ๆเลยก็เรื่องศีลธรรมอ่ะ แล้วไหนจะเรื่องการยอมรับของสังคมอีก คงไม่ต้องให้บอกหรอกนะว่าสังคมไทย ยังไม่เปิดรับเรื่องนี้เท่าไหร่ ไม่ต้องมองไกล แค่คิดว่าครอบครัวเราเองจะรับได้ไหม ถ้าเราเป็น ..แค่นั้นพอ และเท่าที่ฉันเห็น จำนวนไม่น้อยทีเดียวที่เลือกที่จะไปอยู่ต่างประเทศด้วยเหตุผลข้างต้น
หลายๆคนมองว่าความรักแบบนี้เป็นไปไม่ได้ ไม่ว่าจะรักกันแค่ไหน สุดท้ายก็เป็นได้แค่เพื่อนกันอยู่ดี แต่ในมุมมองของฉัน ฉันมองว่าจะเป็นไปได้หรือไม่ ก็เป็นเรื่องของคนสองคน จะรักกันไหม จะอยู่ด้วยกันได้ไหม ..สุดท้ายก็เป็นเรื่องของคนสองคนอยู่ดี ..อย่ามองว่าฉันกำลังเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง โดยไม่ได้มองโลกในความเป็นจริง ฉันรู้ว่าความรักแบบนี้เป็นเรื่องยาก มันอาศัยปัจจัยหลายๆอย่างจริงๆ แต่ที่สุดแล้ว มันก็เป็นเรื่องความรู้สึก..นึกคิด ของคนสองคน
ถ้าคนหนึ่งว่าได้ แล้วอีกคนว่าไม่ได้ มันจะไปด้วยกันได้ไหมล่ะ…
